เกิด แก่ เจ็บ ตาย กิน ขี้ ปี้ นอน

ดังถ้อยคำแปลของเสฐียรโกเศศ-นาคะประทีป ที่กล่าวไว้ในหิโตปเทศ ตอน มิตรลาภการผูกแห่งมิตรว่า

“การกิน-นอน-กลัว-เมถุน เหล่านี้มีเสมอเท่าเทียมกันแก่คนกับดิรัจฉาน มนุษย์มีภาวะเป็นพิเศษแปลกกว่าดิรัจฉานที่ตรงความดีบริสุทธิ์ ผู้ที่ปราศจากความดีบริสุทธิ์ก็เสมอเหมือนภาวะของดิรัจฉาน”

ที่กล่าวเช่นนี้มิได้หมายความว่าวิสัยของปุถุชนดังกล่าวเป็นของต่ำทรามตรงกันข้าม แม้พระบรมศาสดาสัมมาสัมพทุธเจ้ายังตรัสว่า ดอกบัวอันบริสุทธิ์เกิดจากโคลนตมฉันใดโลกุตรธรรมและชีวิตบริสุทธิ์ย่อมเกิดจากโลกียวิสัยกิน-ขี้-ปี้-นอน ในท่ามกลางวัฏฏะเกิด-แก่-เจ็บ-ตายฉันนั้น

นิทรรศการตรรกะสังสรรค์: ศิลปะแห่งการสนทนา นำเสนอศิลปะในการแสวงหาความรู้ ผ่านการตั้งคำถามต่อการดำรงอยู่ของ ‘มนุษย์’ ที่ต่างก็ต้องเกิด แก่ เจ็บ และตาย ซึ่งในระหว่างนั้นย่อมเลี่ยงไม่ได้ที่เราจะกิน นอน ขับถ่าย และสืบพันธุ์ โดยแรงบันดาลใจส่วนหนึ่งนั้นมาจากตัวตนและผลงานของเสฐียรโกเศศ หรือพระยาอนุมานราชธน ผู้เป็นสามัญชน นักปราชญ์ นักประวัติศาสตร์ นักนิรุกติศาสตร์ นักวรรณคดีศึกษา นักศาสนวิทยา นักเขียน นักแปล และนักกังขาคติที่ไม่ยอมจำนนต่อความสงสัย เปิดให้ชมตั้งแต่วันที่ 21 กรกฎาคม – 25 กันยายน 2554 ที่ชั้น 8 หอศิลปวัฒนธรรมแห่งกรุงเทพมหานคร